شرح توانائي ها و خدمات و محصولاتي که توسط خدمات تخصصي بتن ارائه مي شود
استانداردهاي مختلف از جمله BS و ASTM اقدام به دسته بندي انواع افزودني هاي بتن نموده اند. اين دسته بندي در استاندارد ASTM تحت عنوان ASTM C494 بشرح ذيل در 7 گروه انجام شده است:
Type A – افزودني كاهنده آب (Water reducing admixture)
اين مواد كه اصطلاحا موسوم به روان كننده ميباشند باعث كاهش آب طرح اختلاط بتن مي شوند .
Type B – افزودني تاخير دهنده گيرش (Retarding admixture)
اين مواد كه به نام ديرگير بتن شناخته مي شوند، باعث به تعويق افتادن زمان گيرش اوليه و نهائي بتن مي شوند .
Type C – افزودني تسريع كننده گيرش (Accelerating admixture)
اين مواد كه به نام زودگير بتن مشهور مي باشند، باعث كاهش زمان گيرش اوليه و نهائي بتن و تسريع در روند كسب مقاومت در سنين كم بتن مي شوند .
Type D – افزودني كاهنده آب و تاخير دهنده گيرش (Water reducing & Retarding admixture)
اين مواد كه به روان كننده-ديرگير بتن موسوم هستند، ضمن اينكه مقدار آب مورد نياز براي ساخت بتن را كاهش مي دهند، باعث به تعويق افتادن زمان گيرش اوليه و نهائي بتن نيز مي شوند .
Type E – افزودني كاهنده آب و تسريع كننده گيرش (Water reducing& Accelerating admixture)
اين مواد روان كننده-زودگير بتن مي باشند و ضمن اينكه مقدار آب مورد نياز براي ساخت بتن را كاهش مي دهند، باعث تسريع در زمان گيرش و نيز روند كسب مقاومت بتن در سنين كم مي شوند.
Type F – افزودني كاهنده آب به مقدار زياد (Water reducing admixture-high range)
اين مواد كه به عنوان فوق روان كننده ها مطرح مي شوند، باعث كاهش آب مورد نياز براي ساخت بتن به مقدار 12 درصد يا بيشتر مي شوند و نسبت به Type A از قدرت بيشتري برخوردارند.
Type G – افزودني كاهنده آب به مقدار زياد و تاخير دهنده گيرش
(Water reducing admixture -high range & Retarding)
اين مواد كه به عنوان فوق روان كننده-ديرگير شناخته مي شوند، ضمن آنكه باعث كاهش آب مورد نياز براي ساخت بتن به مقدار 12 درصد يا بيشتر مي شوند، زمان گيرش را نيز به تاخير مي اندازند و نسبت به Type D از قدرت بيشتري برخوردارند
صرف نظر از نوع و جزئيات ماده افزودني، معمولا سه دسته از افراد از مزاياي آن در صورت استفاده در بتن برخوردار مي شوند. اين گروه ها شامل توليد كنندگان بتن، مصرف كنندگان (مجريان) بتن و نهايتا كارفرما مي باشند كه مزاياي هر گروه بشرح ذيل است:
1- توليد كنندگان بتن :
مزاياي ناشي از صرفه جوئي در مصالح مصرفي شامل:
1-1- دستيابي به خصوصيات بتن مورد نظر با مصرف مقدار كمتري از سيمان.
1-2- بهبود اثر مواد جايگزين سيمان مثل Silica fume يا Fly ash
1-3- غلبه بر مشكلات ناشي از سنگدانه ها كه امكان تامين مصالح از معادن بيشتري را فراهم مي كند
2- مصرف كنندگان (مجريان) بتن:
مزاياي ناشي از صرفه جوئي در فرآيند اجراي بتن شامل:
2-1- در نتيجه افزايش كارآئي بتن ، بتن ريزي بهتر و سريعتر و آسانتر انجام مي شود و صرفه جوئي در وقت و نيروي كار را در پي دارد.
2-2- كسب مقاومت سريعتر باعث كوتاه شدن زمان باز كردن قالبها و بهره برداري از سازه مي شود.
2-3- حفظ كارآئي بتن امكان بتن ريزي در شرايط آب و هواي گرم را فراهم مي كند.
2-4- اجراي كارهاي خاص مثل ريختن بتن با مقاومت بالا در قالبهاي داراي تراكم آرماتور و يا پمپ نمودن بتن حاوي سنگدانه هاي سبك ممكن مي شود.
3- كارفرما :
مزاياي دراز مدت زير متوجه كارفرما مي باشند:
3-1- دوام بالا و مقاومت به نفوذ عوامل خورنده و مضر از قبيل كلرايدها ، سولفاتها و دي اكسيد كربن كه باعث افزايش عمر مفيد سازه مي گردد.
3-2- مقاومت در مقابل سيكلهاي مختلف يخ زدن و آب شدن
3-3- بهبود كيفيت سطح بتن خروجي از زير قالب كه باعث كاهش عمليات ترميم بتن مي شود .
بتن چيست :
بتن ماده ای تشکيل شده از
1- شن (سنگ دانه های درشت دانه از 0.5تا 2.5 سانتيمتر است )
2- ماسه ( سنگ دانه های کوچک تر از 2.5 سانتيمتر است )
3- سيمان که در بتن نقش اتصال سنگ دانه ها را دارد که در ارتباط مستقيم با مقاومت بتن است .
4- آب در بتن نقش روان کردن بتن برای کارايي بهتر و انجام عمليات هيدراتاسيون را داراست .
نواقص و آسيب های رايج بتن :
1- کرمو شدن
2- نواقص سطح بتن : که ناشی از موارد زير می باشد :
الف) کنج ها ب) ترک ها ج)نشتی د ) درز قالب ه) ناهمواری های سطح
3- عدم وجود پوشش مناسب (cover) کاور در آيين نامه بتن ايران(آبا) ستون و تير 3.8 و در دال 2 سانتی متر و در فوندانسيون و سازه های کنار دريا 7 سانتی متر می باشد .
بعد از آب بندی موفقيت آميز چندين منبع آب کوچک خدمات تخصصی بتن توانسته است که آب بندی منبع آب آتش نشانی پروژه نیروگاه شهید رجایی قزوین را با موفقیت به پایان برساند وآب بندی آن توسط مشاوران پروژه تایید شده است .
جزئیات اجرای آب بندی این مخزن متعاقباً به اطلاع می رساند .
در ادامه فعاليتهای خدمات تخصصی بتن، آب بندی سازه های بتنی و يا مصالح بنائی قرار دارد. روشهای متداول آب بندی سازه ها بر اساس عرف مهندسی رايج در ايران عبارتند از:
1- استفاده از مواد افزودنی آب بند داخلی بتن،
2- احداث سازه بتنی و سپس اجرای پلاستر سيمان محتوی مواد آب بند شامل چسب بتن و احيانا پودر آب بندی
3- استفاده از پوششها (لاينيگ) آب بند کننده بر روی سطح داخلی بتن (اپوکسی يا سيمانی-پليمری)
4- استفاده از مواد نفوذگر برای اعمال روی سطح بتن
هر کدام از روشهای فوق مزايا و معايب خاص خود را دارند ولی همگی در صورتيکه درست اجرا شوند می توانند به آب بندی سازه منجر گردند.
در ادامه به مرور جزئيات بيشتری از روشهای فوق اعلام می شود.
در هر زمان، کارشناسان خدمات تخصصی بتن آماده ارائه مشاوره و کمک در اين موارد هستند.
