صرف نظر از نوع و جزئيات ماده افزودني، معمولا سه دسته از افراد از مزاياي آن در صورت استفاده در بتن برخوردار مي شوند. اين گروه ها شامل توليد كنندگان بتن، مصرف كنندگان (مجريان) بتن و نهايتا كارفرما مي باشند كه مزاياي هر گروه بشرح ذيل است:
1- توليد كنندگان بتن :
مزاياي ناشي از صرفه جوئي در مصالح مصرفي شامل:
1-1- دستيابي به خصوصيات بتن مورد نظر با مصرف مقدار كمتري از سيمان.
1-2- بهبود اثر مواد جايگزين سيمان مثل Silica fume يا Fly ash
1-3- غلبه بر مشكلات ناشي از سنگدانه ها كه امكان تامين مصالح از معادن بيشتري را فراهم مي كند
2- مصرف كنندگان (مجريان) بتن:
مزاياي ناشي از صرفه جوئي در فرآيند اجراي بتن شامل:
2-1- در نتيجه افزايش كارآئي بتن ، بتن ريزي بهتر و سريعتر و آسانتر انجام مي شود و صرفه جوئي در وقت و نيروي كار را در پي دارد.
2-2- كسب مقاومت سريعتر باعث كوتاه شدن زمان باز كردن قالبها و بهره برداري از سازه مي شود.
2-3- حفظ كارآئي بتن امكان بتن ريزي در شرايط آب و هواي گرم را فراهم مي كند.
2-4- اجراي كارهاي خاص مثل ريختن بتن با مقاومت بالا در قالبهاي داراي تراكم آرماتور و يا پمپ نمودن بتن حاوي سنگدانه هاي سبك ممكن مي شود.
3- كارفرما :
مزاياي دراز مدت زير متوجه كارفرما مي باشند:
3-1- دوام بالا و مقاومت به نفوذ عوامل خورنده و مضر از قبيل كلرايدها ، سولفاتها و دي اكسيد كربن كه باعث افزايش عمر مفيد سازه مي گردد.
3-2- مقاومت در مقابل سيكلهاي مختلف يخ زدن و آب شدن
3-3- بهبود كيفيت سطح بتن خروجي از زير قالب كه باعث كاهش عمليات ترميم بتن مي شود .
